Kolej na Dolnym Śląsku

   
      :: stacje::  
   
 
  :: stacje :: linie :: rozkłady :: strona główna :: strona sponsora ::
 

Płonina

 
Płonina - budynek stacji « Płonina - przystanek znajduje się w północnej części miejscowości Świdnik (4 V 2012)
Płonina - budynek stacji « Płonina - widok budynku stacji wraz z powoli zarastającymi peronami, jedynym czynnym torze i miejscem po torze mijankowym (4 V 2012)
Płonina - peron « Płonina - jedyny czynny tor (4 V 2012)
Płonina - pocztówka z 1937 « Płonina - pocztówka ze stacją z 1937 roku
::1944::
::1955/56::
::1960/61::
::1980/81::
::1985/86::
  ::rozkłady jazdy::
dla stacji Płonina (Nimmersath)
 

:: Płonina
- niewielka wieś leżąca w województwie dolnośląskim, powiecie jaworskim, w Gminie Bolków, na wschodnim grzbiecie Gór Kaczawskich (Sudety Zachodnie) nad potokiem Świdna.

:: Płonina
- przystanek w 54,956 km nieczynnej w ruchu pasażerskim linii Legnica - Marciszów. Przystanek Płonina do 1945 roku nazywał się Nimmersath, a krótko po wojnie Niemosyciec i znalazł się w tabeli 159 Marciszów - Nowa Wieś k. Grodzieńca - Bolesławiec. W 1946 roku przejeżdżały przez Płoninę 2 pary pociągów Marciszów - Wojcieszów Górny (Marciszów – Kupno górne) Przystanek Płonina nie znajduje się jednak w Płoninie, a w nieco większym, położonej już za torami północnej części Świdnika. Ciekawostką jest, że obie wsie leżą w zupełnie różnych gminach i powiatach: Świdnik w kamiennogórskim (w gminie Marciszów), a Płonina w jaworskim (w gminie Bolków). Przystanek Płonina znajduje się w zdecydowanej większości w powiecie kamiennogórskim (granica powiatów przebiega w północnej części przystanku). Kolej do Płoniny dotarła w 1896 roku, przewozy pasażerskie zostały zlikwidowane od 1 października 1995 roku, a wkrótce później towarowe, które jednak zostały wznowione w lipcu 2008 roku (na odcinku Marciszów - Wojcieszów Górny). Przystanek posiadał mijankę, magazyn towarowy i stający oddzielnie szalet. Obecnie został jedynie budynek stacyjny, zamieniony na mieszkalny.

:: Płonina
W dokumentach Płonina po raz pierwszy miejscowość pojawiła się w 1432 roku, chociaż niektórzy badacze uważają, że powstała przynajmniej dwa-trzy wieki wcześniej. Podobno książę Henryk Brodaty miał ją podarować klasztorowi lubiąskiemu, inna zaś wersja przypisuje powstanie Płoniny żupanowi Niemirowi, który miał nią władać już przed 1300 r. Od końca XIII w. wiódł tędy szlak do Zgorzelca przechodzący przez Jelenią Górę, Gryfów Śląski i Lubań. Poważniejszy rozwój Płoniny nastąpił w pierwszej połowie XIX wieku. W 1825 roku dobra Płoniny należały do bogatych kupców, braci Linkh. Płonina liczyła 98 domów, miała folwark z browarem, wiatrak oraz posterunek celny, ale nie było kościoła, powstał jedynie cmentarz z kaplicą pogrzebową. We wsi za to znajdowała się szkoła ewangelicka z własnym nauczycielem. W drugiej połowie XIX wieku można zauważyć proces wyludnienia, który trwa do dnia dzisiejszego.
Historia miejscowości Płonina nierozerwalnie wiąże się z usytuowanym tu zamkiem Niesyto, którego ruiny są największą atrakcją Płoniny. Pierwszy zamek powstał prawdopodobnie z inicjatywy księcia świdnicko-jaworskiego Bolka II, chociaż niektórzy poddają w wątpliwość tak wczesne jego datowanie. W okresie wojen husyckich zamek Niesytno stał się siedzibą rycerzy-rabusiów, którym przewodził Hans Czyrna. Najciekawszym elementem zamku jest unikalna na skalę Polski wieloboczna wieża z dziobem (podobna do stołpu na zamku w Bolkowie), zajmująca kulminację skalną, pełniąca rolę donżonu, wyposażona we wnętrzu w tzw. ciepłą izbę (rozległe wnętrze obłożone drewnem jako ociepleniem). W późniejszych wiekach zamek Niesytno zaczął tracić swój rezydencjalny charakter, a w XVI w. u tuż obok jego właściciele - członkowie rodu von Zedlitz wybudowali w stylu renesansowym nową siedzibę. Podczas II wojny światowej w pałacu mieszkali niemieccy lotnicy, którzy przygotowywali się do wysłania na front wschodni. Po wojnie pałac pełnił funkcję domu kolonijnego, później zaczął popadać w ruinę. Nie pomogło nawet przejęcie go przez Fabrykę Samochodów Ciężarowych z Lublina. Próbowano wtedy przeprowadzić remont, jednak podobno lokalna ludność rozkradła materiały budowlane. Pałac przetrwał do lat 90. XX wieku, kiedy to strawił go pożar (2 lipca 1992 r.).
W Płoninie warto również zwiedzić założony w 1825 roku na wschodnim zboczu Ostnika, przy polnej drodze cmentarz ewangelicki. Miał niegdyś miał wytyczone kwatery, aleje, ławki, otaczał go żywopłot. Uchodził za interesujący obiekt opisywany i polecany turystom. Obecnie jest zarośnięty krzewami ze zniszczonymi grobami. Ponadto na terenie wsi zachowało się kilka zabytkowych budynków mieszkalno-gospodarczych, w tym np. stodoła murowano- drewniana z XVII w. czy dom murowano-szachulcowy z XVIII w. Przez wieś przebiegają dwa szlaki turystyczne i dwie trasy rowerowe.

  :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::do góry::::::::    

kolej na Dolnym Śląsku, kolej na Dolnym Śląsku, Płonina, Płonina, Płonina, Płonina, Płonina, linia kolejowa Legnica - Złotoryja - Jerzmanice Zdrój - Płonina - Marciszów, linia kolejowa Marciszów - Płonina - Jerzmanice Zdrój, kolej, kolej, kolej, Dolny Śląsk, Dolny Śląsk, Dolny Śląsk, koleje Dolnego Śląska, kolej na Dolnym Śląsku, kolej, Dolny Śląsk, stacja, stacja, stacja, dworzec, dworzec, dworzec, linia, linia, linia, rozkład, rozkład, rozkład, przystanek, przystanek, przystanek, most, most, most, wiadukt, wiadukt, wiadukt, historia kolei, historia kolei, historia kolei, kolejnictwo, historia kolejnictwa, kolejnictwo dolnośląskie, kolejnictwo dolnośląskie, eisenbahn, kleinbahn, bahn, kleinbahnhof, bahnhof, Schlesien, Niederschlesien