| |
|
|
:: Lądek Zdrój
- miasto i uzdrowisko leżące w powiecie kłodzkim, nad Białą Lądecką, na
południowy wschód od Kłodzka.
:: Lądek Zdrój
- stacja w 18,724 km linii z Krosnowic Kłodzkich do Stronia Śląskiego
(linia 322 wg D29) lub w 120 km linii Wrocław Główny - Kłodzko - Kudowa
Zdrój/Stronie Śląskie/Międzylesie (tab. 230 wg SRJP); do 1945 roku nazywała
się Landeck i Bad Landeck. Linię przez stację Lądek Zdrój oddano do użytku
14 listopada 1897 roku. Przebiegająca przez Lądek Zdrój linia kolejowa
nosiła nazwę "Kolej Doliny Białej Lądeckiej" (Bieletalbahn, Landecker
Biele Bahn). Kompleks stacyjny w Lądku Zdroju powstał w obecnym kształcie
w 1912 roku (wtedy dworzec został powiększony o swoją zachodnią część).
W jego skład wchodzi okazały (największy na całej linii), piętrowy budynek
dworca z kasami, poczekalnią i restauracją, przylegająca do budynku drewniana
wiata peronowa, szalet i magazyn we wschodniej części stacji. Układ torowy
składał się z toru głównego z peronem, dwóch torów bocznych (przy jednym
z nich był peron) oraz bocznicy do magazynu. Obecnie budynek jest zamieszkały,
kasy w ostatnim okresie nie było, po restauracji nie ma śladu, a poczekalnia
zamknięta, z torów fizycznie istnieje tylko jeden plus nieużywany ślepy
do rampy magazynowej.
Pociągi pasażerskie nie kursują przez stację Lądek Zdrój od 15 marca 2004
roku, zastąpione przez Kolejową Komunikację Autobusową. A jeszcze w latach
90. ubiegłego wieku były bezpośrednie wagony ze Stronia Śląskiego przez
Lądek Zdrój do Katowic i Warszawy. Sama stacja znajduje się w znacznym
oddaleniu od centrum miasta i części uzdrowiskowej, przy drodze wylotowej
w kierunku Kłodzka.
:: Lądek Zdrój
słynna miejscowość uzdrowiskowa Kotliny Kłodzkiej oraz niezłe miejsce
do rozpoczęcia wędrówki po Górach Złotych, Bialskich czy - dalej - Masywie
Śnieżnika. Jako uzdrowisko Lądek Zdrój jest znane, wg tradycji, od XI
wieku, a na pewno od XIII wieku, bowiem z tego wieku pochodzą odnalezione
na terenie Lądka ślady pierwotnej obudowy źródła, szczątki urządzeń kąpierlowych
oraz naczyń. Przyjmuje się, że miasto Lądek powstało w XIII wieku i od
tej pory datuje się jego rozwój, przerywany wojnami husyckimi, wojną 30-letnią,
wojnami śląskimi i kilkoma pożarami. Jeden z pożarów, w 1739 roku, strawił
większość zabudowań Lądka, stąd większość budynków w mieści to obiekty
wybudowane po tym roku. W roku 1765 przebywał na kuracji w Lądku Zdroju
król pruski Fryderyk II, co zostało doskonale wykorzystane marketingowo
(przez wiele lat kuracjuszom pokazywano wannę, w której moczył się król),
w 1790 i 99 Lądek Zdrój gościł Johanna Wolfganga Goethego, w 1800 rodzinę
królewską - Fryderyka Wilhelma III z żoną Luizą, a w 1813 cara Aleksandra
I. W XIX wieku Lądek Zdrój stał się bardzo modnym i drogim kurortem, dzięki
czemu władze miasta miały fundusze na elektryfikację (z własnej elektrowni),
gazyfikację (z własnej gazowni), wybudowanie wodociągów i kanalizacji.
Po II wojnie światowej część obiektów sanatoryjnych została zajęta przez
armię sowiecką, które odzyskano dopiero w 1991 roku.
Lądek Zdrój zachował zabytkowy układ urbanistyczny, który składa się z
dwóch części: miejskiej (starszej) na lewym brzegu Białej Lądeckiej i
uzdrowiskowej (młodszej) na prawym w większości brzegu Białej Lądeckiej.
W Lądku warto obejrzeć - choć to daleko od stacji - ratusz z kapliczkami
w rynku, gotycki - przebudowany w stylu barokowym - kościół Narodzenia
NMP, z amboną i rzeźbami ołtarzowymi wykonanymi przez urodzonego w Bielicach
Michała Klahra i ołtarzem autorstwa jego syna Michała Ignacego Klahra.
Na uwagę zasługują również zabudowania uzdrowiskowe, w tym najbardziej
znany Zakład Przyrodoleczniczy "Wojciech" z drugiej połowy XVIII
wieku.
|
